σελιδα 3

Ας προσέξουν το ζήτημα αυτό οι άνθρωποι που υπηρετούν την έρευνα και τη σκέψη όλοι οι επιστήμονες, γιατί η φρενήρης πορεία του σημερινού κόσμου τους επιβάλει να φωνάξουν με δύναμη όχι στον πόλεμο και την αυτοκαταστροφή μας.
Στον υλικό κόσμο π.χ. δεν υπάρχει αποτέλεσμα χωρίς γεννεσιουργό αιτία, ο νομος όμως αυτός δεν ξέρομαι αν υπάρχει και αν ισχύει στο πνεύμα γιατί οι προϋποθέσεις αυτού του χώρου μας είναι άγνωστες.
Από τη στιγμή που η φύση αναγνωρίζεται η αιτία του ανθρώπου και διαγράφεται η συνείδηση, από κείνη τη στιγμή φυσικό και λογικό είναι να ισχύουν στην ανθρωπότητα η ηθική και οι νόμοι της φύσης και όχι η ηθική και οι νόμοι της συνείδησης.
Με βάση όμως τη φύση δεν μπορούμε να μιλάμε για αδελφότητα που είναι το θεμέλιο του σοσιαλισμού, γιατί η φύση γνωρίζει τον ατομισμό που είναι το θεμέλιο του καπιταλισμού.
Και οταν ο πόλεμος είναι φυσικό και λογικό επακόλουθο της φιλοσοφίας και του συστήματος του καπιταλισμού, είναι αστείο να μιλάμε για παραδεκτά και απαράδεκτα όπλα. Με ποιά ηθική και λογική ο ισχυρός θα εμποδιστεί να χρησιμοποιήσει τα όπλα εκείνα που νομίζει ότι θα του δώσουν τη νίκη; Το ερώτημα παραμένει πιεστικό.
Γιατί ο κόσμος δεν δραστηριοποιήται κατά του πολέμου;
Εμείς πιστεύομαι πως η αδυναμία του σοσιαλισμού να συσπειρώσει γύρω του τη μεγάλη μερίδα της ανθρωπότητας βρίσκεται στην ασυνέπεια των διακηρυξεών του ως προς τα ιδανικά και την ισότητα των υπευθύνων.
Οι υπεύθυνοι εφαρμόζουν το νόμο του "δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις".
Η ντροπή ντράπηκε τον εαυτό της και γι αυτό εγκατέλειψε τον αδιάντροπο κόσμο.
Εκπαίδευση είναι ότι οργανωμένο και συστηματικό στον τομέα των γνώσεων και της αγωγής που προσφέρει το κράτος.
Μόρφωση και παιδεία είναι η πνευματική κατάκτηση του κάθε νέου ανθρώπου που ολοκληρώνει και τελειώνει την προσωπικοτητά του, της δίνει περιεχόμενο και μορφή όλο αξία και νόημα.